اين روزها داغدار عزيزي هستم كه در لحظاتي كه سخت به حضورش نيازمندم او را از دست دادم مرثيه خوان پدر ی هستم كه گره هاي كور زندگي ام با مدد خداي يگانه و دستهاي تواناي او باز مي شد نمي دانم حكايت مرگش را به گردن تقدير و سر نوشت بگذارم يا پزشك و پرستار را متهم كنم

حكايت مرگ پدرم را مي نويسم تا انها كه گوش شنوايي دارند بشنوند اگر شكايت نكرديم نه به اين دليل كه رضايت داشتيم بلكه داوري نديديم كه حق را باز ستاند اين سناريو را بخوانيد و قضاوت كنيد وهمه را به داوري بخوانيد

پدرم براي عمل ارتروز گردن در يكي از بيمارستانهاي خصوصي مشهد بستري شد جراح پس از گرفتن دست مزد كلان (زير ميزي ))خيلي سريع عمل را انجام داد پس از 4 ساعت عمل به موفقيت پاياين پذيرفت اين نكته را هم بگويم عمل ساده اي نبود پيوند استخوان از لگن به مهره هاي گردن كه اگر انجام نمي شد پدر فلج ميشد با توجه به سن پدر عمل عالی بود همه كارهايش را پدر خودش انجام ميداد

همه راضي و خوشحا ل دو روز اول به خوبي گذشت كم كم بي اشتهايي پدر اغاز شد از دكتر علتش را پرسيديم گفت عوارض بعد عمل است ما هم به اطمينان دكتر سخني نگفتيم اما دريغ از يك ازمايش بعد از عمل براي چكاب وضعيت عمومي دكتر مربوطه هم ميگفت عمل من عا لي بود بعد عمل به من مربوط نيست گفتيم متخصص داخلي گفتند نيازي نيست گفتيم ما مشكل مالي نداريم پدرمان 2 روز بيشتر در بيمارستان باشد تا مطمين شويم گفتند نيا زي نيست پدر مرخص شد 3 روز بعد از عمل و قرار شد 3 روز ديگر بريا كشيدن بخيه ها به مطب مراجعه شود در تمام اين مدت پدر بي اشتها تر ميشد روز كشيدن بخيه ها فرا رسيد بخيه ها كشيده شد جاي عمل عالي بود درد هاي دست شبانه پدر بعد از 2 سال از بين رفته بود اما گويي تلاطم ديگري در درونش اغاز شده بود راجع به بي اشتهايي مجدد صحبت شد پزشك قرص اشها اور داد باز هم دریغ از يك ازمايش خون

كم كم نگران شديم به توصيه پزشك با پزشك ديگري مشورت كرديم دستور بستري شدن براي اطمينان در يكي از بيمارستانهاي خصوصی ((مهر))   بار ديگر داده شد شبانه تمام ازمايش ها داده شد و دكتر با خونسردي تمام اطمينان داده شد مشكلي نيست

از اين جاي ماجرا را با دقت بخوانيد فشار گرفته شد 15 پزشك دستور سرم داد مي دانم هيچ كس نمي تواند باور كند سرم نمكي با فشار 15

روز بعد پزشك براي ويزيت ساعت 11صبح امد از نرس همراهش جواب از مايش ها را خواست پرستار گوشي را بر مي دارد تلفن خراب است ميگويد ساعت 10 شب ازمايشها را از ازمايشگا ه مي فرستند گفتيم ازمايش ها اماده است خودمان بيوريم پزشك باز هم با اطمينان گفت نه نيازي نيست پدرتان فردا صبح مرخصند شب ازمايشات را نگاه ميكنم پزشك رفت پدر از 7 شب به اسهال استفراغ خوني افتاد سراسيمه به سر پرستاري اطلاع دادم و گفتم پزشك را مطلع كنند اسهال پدر همجنان ادامه داشت تا 10 شب اما دريغ از امدن پزشك گفتند مطب تعطيل شود ميايد اما پدر من داشت پرپرميزد بر روي دستانم در يغ از آمدن حتي يك اسيستان يا پزشك در بيمارستان خصوصي

بالاخره پزشك امد ازمايشهايي كه از صبح اماده ديدن بود اكنون ديده ميشد كراتين خون 10 در صورتي كه بايد 5/1باشد پتاسيم خون بالا كار از كار گذشته بود 10 ساعت تاخير شده بود با پتاسيم بالا از شب قبل به پدر سرم نمكي و رينگر وصل بود انهم فقط به دليل تنبلي پرستار براي اوردن ازمايشات و سهل انگاري پزشك دستور دياليز داده شد با داشتن اتاق دياليز به بيمارستان دولتي و دانشگاهي  ((امام رضا))اعزام شد بيمارستان وسايل لازم براي دياليز را نداشت دريغ از يك پزشك هر چه بود انترن اين قدر منتظر اماده شدن وسايل دياليز شدند كه پدر ايست قلبي كرد و چشمهايش را در كمال ارامش بست

نميدانم بگويم اينها تقدير بود يا سهل انگاري اما يك چيز را به چشم در تمام اين لحظا ت ديدم كه سهل انگاري كادر پزشكي و پرستاري چطور پدرم را لحظه لحظه به مرگ نزديك تر ميكر د

پدرم در اخرين ثانيه ها مدام پزشكش را نفرين كردواو را به امام رضا سپرد و مدام به ياد بيمارستان ايران مهر تهران بود پدرم در اوژانس بيمارستان در زير دستهاي انترن ها فوت كرد حال بگويي از كه شكايت كنيم از جراح براي اينكه بعد عمل چكاب مجدد را انجام نداد از متخصص داخلي و پرستار كه از مايش را با تاخير ديد از پزشك متخصصي كه با فشار خون 15 سرم نمكي تزريق كرد شما مرا راهنمايي كنيد كه من حيرانم ...........

كجاست سوگند نامه حرفه اي پزشكان و پرستاران

شما بگوييد اين درد را چگونه مرهمي نهم كه براي ان مرهمي نميبينم كه هنوز من به حضور او به دستهاي توانمندش نياز داشتم

دادم را از كه ستانم

مدتها نبودم براي دوري از خويشتن و از تمامي چيزهايي كه مرا از خودم دور ساخته بود باز گشت به دروني كه مدتها دلم برايش تنگ شده بود فارغ از تمام زرق و برق هاي دنيا ي ماشيني مدتها بود كه

مي خواستم اطراف و اطرافيانم را از دريچه اي ديگر بنگرم دريچه اي كه شايد بتوانم زيباييهايشان و خوبيايشان را بيشتر از بديها و زشتي هايشان ببينم بازگشت به خويش نياز هر انساني است نيازي

كه از روح و فطرت او سر چشمه مي گيرد كه اگر نباشد.................

در اين سفر هر چه بيشتر مي روي نا شناخته ها ناشناخته تر ميشود و مسير بس طولاني تر و

سخت تر و فرصت بسيار كم كه بايد زود بر گشت و بر گشتم

نمي توانم انچه در اين سفر درك كردم به زبان اورم كه نوشتني نيست فقط بايد تجربه كرد

امروز كه مجدد پاي اين جعبه جادو نشسته ام ميبينم چقدر دلم براي ياران نديده تنگ شده است براي صفاي باطنشان و زلالي دلشان

و پوزش از همه ياراني كه در اين مدت نتوانستم سري به انها بزنم كه البته انقدر بزرگوارند كه به ديده اغماض مينگرند

چه سخت اسيت و غم انگيز است سر نوشت كسي كه طبيعت نمي تواند سرش كلاه بگذارد چه تلخ است ميوه درخت بينايي