گل پاك صوفي

سخنان بزرگان

لادن — Sun, 17 Jul 2005 17:52:00 GMT

((تا این مرحله از زندگی ام دانسته ام که می باید کوله بار غمها و دلتنگیها را به زمین گذارد و به استقبال آینده رفت حتی اگر یک روز یا یک ساعت یا فقط یک لحظه باشد مطمئن هستم بهترین لحظه لحظه بعدی زندگی ام خواهد بود. شاید لحظهی بعدی خلق اثری باشد که هنوز نیا فریده ام ولی در لحظه بعدی اثری به ابعاد آرزوهایم اثری به رنگ عشقهایم اثری به شفافیت آیینه ها خلق خواهم کرد و آنگاه این اثر را در بالاترین نقطه آسمان بر خواهم افراشت تا تصویر تمامی این جهان در آن انعکاس یابد ))

بر گرفته از کتاب در فاصله دو نقطه

(بدون عنوان)

لادن — Tue, 23 Nov 2004 16:31:00 GMT

خدايا

آرامشي عطا فرما تا بپذيرم هر آنچه را نميتوانم تغيير دهم
و شها متي تا تغير دهم هر آنچه که مي توانم
ودانشي که بدانم تفاوت ان دو را

شكايت

لادن — Thu, 22 Jul 2004 23:08:00 GMT

اين روزها داغدار عزيزي هستم كه در لحظاتي كه سخت به حضورش نيازمندم او را از دست دادم مرثيه خوان پدر ی هستم كه گره هاي كور زندگي ام با مدد خداي يگانه و دستهاي تواناي او باز مي شد نمي دانم حكايت مرگش را به گردن تقدير و سر نوشت بگذارم يا پزشك و پرستار را متهم كنم

حكايت مرگ پدرم را مي نويسم تا انها كه گوش شنوايي دارند بشنوند اگر شكايت نكرديم نه به اين دليل كه رضايت داشتيم بلكه داوري نديديم كه حق را باز ستاند اين سناريو را بخوانيد و قضاوت كنيد وهمه را به داوري بخوانيد

پدرم براي عمل ارتروز گردن در يكي از بيمارستانهاي خصوصي مشهد بستري شد جراح پس از گرفتن دست مزد كلان (زير ميزي ))خيلي سريع عمل را انجام داد پس از 4 ساعت عمل به موفقيت پاياين پذيرفت اين نكته را هم بگويم عمل ساده اي نبود پيوند استخوان از لگن به مهره هاي گردن كه اگر انجام نمي شد پدر فلج ميشد با توجه به سن پدر عمل عالی بود همه كارهايش را پدر خودش انجام ميداد

همه راضي و خوشحا ل دو روز اول به خوبي گذشت كم كم بي اشتهايي پدر اغاز شد از دكتر علتش را پرسيديم گفت عوارض بعد عمل است ما هم به اطمينان دكتر سخني نگفتيم اما دريغ از يك ازمايش بعد از عمل براي چكاب وضعيت عمومي دكتر مربوطه هم ميگفت عمل من عا لي بود بعد عمل به من مربوط نيست گفتيم متخصص داخلي گفتند نيازي نيست گفتيم ما مشكل مالي نداريم پدرمان 2 روز بيشتر در بيمارستان باشد تا مطمين شويم گفتند نيا زي نيست پدر مرخص شد 3 روز بعد از عمل و قرار شد 3 روز ديگر بريا كشيدن بخيه ها به مطب مراجعه شود در تمام اين مدت پدر بي اشتها تر ميشد روز كشيدن بخيه ها فرا رسيد بخيه ها كشيده شد جاي عمل عالي بود درد هاي دست شبانه پدر بعد از 2 سال از بين رفته بود اما گويي تلاطم ديگري در درونش اغاز شده بود راجع به بي اشتهايي مجدد صحبت شد پزشك قرص اشها اور داد باز هم دریغ از يك ازمايش خون

كم كم نگران شديم به توصيه پزشك با پزشك ديگري مشورت كرديم دستور بستري شدن براي اطمينان در يكي از بيمارستانهاي خصوصی ((مهر)) بار ديگر داده شد شبانه تمام ازمايش ها داده شد و دكتر با خونسردي تمام اطمينان داده شد مشكلي نيست

از اين جاي ماجرا را با دقت بخوانيد فشار گرفته شد 15 پزشك دستور سرم داد مي دانم هيچ كس نمي تواند باور كند سرم نمكي با فشار 15

روز بعد پزشك براي ويزيت ساعت 11صبح امد از نرس همراهش جواب از مايش ها را خواست پرستار گوشي را بر مي دارد تلفن خراب است ميگويد ساعت 10 شب ازمايشها را از ازمايشگا ه مي فرستند گفتيم ازمايش ها اماده است خودمان بيوريم پزشك باز هم با اطمينان گفت نه نيازي نيست پدرتان فردا صبح مرخصند شب ازمايشات را نگاه ميكنم پزشك رفت پدر از 7 شب به اسهال استفراغ خوني افتاد سراسيمه به سر پرستاري اطلاع دادم و گفتم پزشك را مطلع كنند اسهال پدر همجنان ادامه داشت تا 10 شب اما دريغ از امدن پزشك گفتند مطب تعطيل شود ميايد اما پدر من داشت پرپرميزد بر روي دستانم در يغ از آمدن حتي يك اسيستان يا پزشك در بيمارستان خصوصي

بالاخره پزشك امد ازمايشهايي كه از صبح اماده ديدن بود اكنون ديده ميشد كراتين خون 10 در صورتي كه بايد 5/1باشد پتاسيم خون بالا كار از كار گذشته بود 10 ساعت تاخير شده بود با پتاسيم بالا از شب قبل به پدر سرم نمكي و رينگر وصل بود انهم فقط به دليل تنبلي پرستار براي اوردن ازمايشات و سهل انگاري پزشك دستور دياليز داده شد با داشتن اتاق دياليز به بيمارستان دولتي و دانشگاهي ((امام رضا))اعزام شد بيمارستان وسايل لازم براي دياليز را نداشت دريغ از يك پزشك هر چه بود انترن اين قدر منتظر اماده شدن وسايل دياليز شدند كه پدر ايست قلبي كرد و چشمهايش را در كمال ارامش بست

نميدانم بگويم اينها تقدير بود يا سهل انگاري اما يك چيز را به چشم در تمام اين لحظا ت ديدم كه سهل انگاري كادر پزشكي و پرستاري چطور پدرم را لحظه لحظه به مرگ نزديك تر ميكر د

پدرم در اخرين ثانيه ها مدام پزشكش را نفرين كردواو را به امام رضا سپرد و مدام به ياد بيمارستان ايران مهر تهران بود پدرم در اوژانس بيمارستان در زير دستهاي انترن ها فوت كرد حال بگويي از كه شكايت كنيم از جراح براي اينكه بعد عمل چكاب مجدد را انجام نداد از متخصص داخلي و پرستار كه از مايش را با تاخير ديد از پزشك متخصصي كه با فشار خون 15 سرم نمكي تزريق كرد شما مرا راهنمايي كنيد كه من حيرانم ...........

كجاست سوگند نامه حرفه اي پزشكان و پرستاران

شما بگوييد اين درد را چگونه مرهمي نهم كه براي ان مرهمي نميبينم كه هنوز من به حضور او به دستهاي توانمندش نياز داشتم

دادم را از كه ستانم

با من بمان

لادن — Mon, 19 Apr 2004 22:18:00 GMT

تو كيستي كه من چنين صميميانه نامم را با تو مي گويم ، رازم را با تو ميگويم ، نا نم را با تو قسمت ميكنم،

كليد خانه ام را در دستت مي گذارم و چنين بر شانه ات آرام مي گيرم . هيچ بندي نمي تواند كسي را از بند آزاد كند آنچنان كه عشق تو مرا آزاد كرد

هيچ ستمي با تو نمي تواند مرا ويران كند ،اگر تو باشي ......... با من بمان،

رازت را با من بگو نا مت را با من بگو

زندگی

لادن — Mon, 22 Dec 2003 11:47:00 GMT

در گذر لحظه ها در مرور لحظات از دست رفته دنبال لحظاتی می گردم که زندگی را زندگانی رده ام نه زنده مانی اين لحظات خواه تلخ يا شيرين انها را با تمام وجود چشيده باشم وقتی به گذشته ها نگاه ميکنم از لحظاتی که هيچ رنگی از انگيز بودن در ان نمی بينم و ثانيه ها به بطالت گذشته است از بودنم بدم می ايد در لحظات تلخ ااحساس بهتری دارم تا در لحظه ای که هيچ حسی ندارم رنج و غم هم که با انگيزه باشد جزيی از زندگی است اما اگر لحظه ای از زندگی احساس کنی که نه شادی و نه غمگين بيهوده ای ديگر نمی توان نام ان را زندگی گذاشت

يک پرسش ؟

در لحظات عمرمان چقدر زندگی کرده ايم ؟

کجاست

لادن — Fri, 28 Nov 2003 18:21:00 GMT

ان که بی باده کند جان مرا مست کجاست ؟

ان که بيرون کند از جان ودلم دست کند کجاست ؟

(بدون عنوان)

لادن — Sat, 15 Nov 2003 13:28:00 GMT

اين روز ها و اين شب ها دلها و ادمها خال و هوايی ديگر دارند با هر در جه اعتقادی که باشند اين شبها با اشک چشم روحشان و دلشان را صيقل ميدهند
فقط نميدانم اشک چشم ان مومن متظاهر در باطن از شمر بدتر را باور کنيم يا جوانی که در ظاهر هيچ سنخيتی با اين شبها ندارد اما خدا را عارفانه و خالصانه صدا ميزند
من که اين يکی را بيشتر باور دارم
کس نميداند ز من جز اندکی
وز هزاران جرم و بد فعلی يکی
من همی ان دانم و ستار من
جرم ها و زشتی کردار من
هر چه کردم جمله نا کرده گرفت
طاعت ناورده اورده گزفت

بازار

لادن — Sat, 08 Nov 2003 16:10:00 GMT

ان مهم نيست كه از ره به چه سرعت گذريم

اين مهم است كه انرا به چه مقصد سپريم

ان مهم نيست كه بازار چه وضعی دارد

اين مهم است كز انجا چه متاعی بخريم

به اميدی كه روزی رسد در سايه عدل

گرك گويد ندريم و بره گويدبچريم

من امدم

لادن — Fri, 07 Nov 2003 19:22:00 GMT

سلام به تمام عزىزانی كه مدت ۲ ماه است از دىدىنشان محرومم انهم به دليل خراب بودن سيستم و ويروسی بودن ان

دلم برای تمام شما تنك شده كه در اولين فرصت به تمام ياران سر خواهم زد اميدوارم فراموش نشده باشم

فردا شب هم خواهم اود تا مطلبی بنويسم

(بدون عنوان)

لادن — Mon, 15 Sep 2003 19:25:00 GMT

امشب احساس مي كنم قلبم را چيزي از بيرون فشار ميدهد

حتي قدرت فرياد زدن را ندارم

بغضي و پرسشي نا تمام تمامي ذهنم را مشغول كرده است

حتي قدرت پرسيدنش را ندارم

چه سخت است نداني و نتواني بپرسي

و بترسي

ترس از شنيدن پاسخي كه انتظار شنيدنش را نداشته باشي

ترس از دست دادن

ترس طرد شدن

ترس احمق انگاشته شدن

ترس از...........

حتي جرات سوال را حتي اينجا هم ندارم

دلم مي خواهدفرياد زنم و به زمين و اسمان چنگ

خدايا مددي