گل پاك صوفي

((تنهايي شايد تجربه باز شدن چشم باطن انسا ن باشد
تنهايي شايد جدايي از ياراني باشد كه پرواز را نمي شناسند
اما راز تنها يي را نمي يابد با كسي در ميان نهاد تا به عقوبت انكار عشق گرفتار نشد
تنهايي من در درگاه منزلمان ايستاده است تا من او را بين دوستان نامهربان انتخاب كنم و به درون بخوانمش ))
ومن ميگويم چه سخت است در اين تنهايي متهم به بي دردي و بي تفاوتي متهم به بي عشقي و متهم به هر انچه دوست نداري و بيزاري ،بشوي
در اين باغ بخواهي گلهاي وجودت را از دست هر انچه طوفان و باد و باران است محافظت كني
و در پايان هم متهم به بي كفايتي شوي
چه سخت است...........................

فقط يك جمل مي توانم بگويم :
در ميان اين همه آشناي نا آشنا؛ باز هم غريبه ام....................................................

امروز تمام فكرم را اين يك جملات پر كرده بود :
((خداوند نعمت بزرگي به آدمها داده است كه از شنيدن سكوت عاجزند واز اين روست كه همه اسوده و خوش زندگي مي كنند))
((چه بسيارند كساني كه هميشه حرف مي زنند بي آنكه چيزي بگويند و چه كمند كساني كه حرفي نمي زننداما بسيار ميگويند.))
بي فغان ماندن من نيست ز آسوده دلي ....................گردبادم كه بخود ميپيچم وغوغا نكنم
توشه راه طلب بيخودي وخاموشي است ....................خويش را چون جرس قافله رسوانكنم .

سال 81 هم با تمام اتفاقاتش گذشت و قدم در سالي گذاشتيم ك از آ غازش سر شار از اتفاقات و هيجانات و استر س هاي ريز و درشت بود و خواهد بود امسال هم خواهد گذشت با تمام التهاباتش فقط چه خوب است رگز يادمان نرود كه براي رسيدن به اهدافمان چه شخصي و چه عمومي از وسايل غير انساني استفاده نكنيم ........
هيچگاه احساس كرده ايد در عين نزديكي مكاني به كسي يا چيزي ان قدر احساس دوري ميكنيد كه هر چه مي خواهيد سعي كنيد تا بدستش اوريد بي فايده است .............
من فكر كنم حس از اين بدتر نيست .........